Elke maand bloggen wethouders Dirk de Jager en Hetty Welschen over hun persoonlijke en politieke ervaringen in Amsterdam West. Deze keer blogt Hetty over geloof in vrijheid en verantwoordelijkheidsgevoel bij jong en oud.
"Vrijheid kan niet zonder verantwoordelijkheid." Het klinkt als een conclusie van deze 50+ bestuurder van stadsdeel Amsterdam West. Maar het is een uitspraak die ik in meerdere scholierencolumns las. Columns geschreven in het kader van 5 mei en een wedstrijd in Meneer de Wit, cultureel centrum in de Baarsjes, met als thema: ‘Stop de vrijheid.’
Door griep geveld ben ik thuis en kan niet werken. Ik heb echter al weken geleden beloofd een blog te schrijven. En heb de deadline al laten verstrijken, omdat ik tijdens het reces op vakantie was. Mijn verantwoordelijkheidsgevoel kwelt me. Misschien dat ik daarom terug denk aan die avond van 5 mei waarop jonge meiden vol overgave hun eigen verhaal voor lazen aan het aanwezige publiek.
Als lid van de jury had ik meegedaan aan de selectie. Het gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel, zowel in hun eigen wereldje als in de hele samenleving vond ik een opvallend en terugkerend onderwerp. De schrijvers stelden dat dat, gecombineerd met de grote vrijheid, die ze erkennen en waarderen, leidt tot een ongeorganiseerde bende in de klas, mensen die gekwetst worden of een aarde die langzaam achteruit gaat. Ze vragen daarom juist nu, in deze tijd van vrijheid, regels (niet te veel graag). Om grenzen, die moeten worden gesteld door ouders, scholen, politici die hen en de wereld behoeden voor slechte ontwikkelingen.
Op 4 mei, bij de herdenking in de Boomkerk, was ik ook al verrast door de toespraak van een jongere over het thema: “ Vrijheid ligt op straat.’ De kern van zijn verhaal was dat hij blij was met de grote vrijheid in Amsterdam. Maar dat hij het ook nodig vond, juist om zich vrij te blijven voelen, dat er in deze druk stad waar je met zo veel mensen bij elkaar woont, veel blauw op straat is en blijft.
De laatste maanden heb ik vaak mijn visie toegelicht op het ‘nieuwe welzijn’. Vaak worden een aantal belangrijk uitgangspunten in twijfel getrokken. Willen mensen wel naar elkaar omkijken, en samen initiatieven nemen? Hebben de meeste mensen hun handen niet al vol aan hun eigen leven? En is het niet veel te moeilijk voor kwetsbare mensen, al is het dan met hulp, de regie op hun eigen leven op te pakken? Kan de overheid het welzijnswerk wel meer terugtrekken? Het aan burgers zelf over laten?
Op het eerste gezicht misschien hetzelfde vraagstuk als de jongeren aankaarten. Maar ik werd door hun verhalen juist gesterkt dat de richting die we in West proberen op te gaan de goede is. Geef als lokale overheid bewoners de ruimte om initiatief te nemen, geloof in hun krachten en talenten, geloof in verantwoordelijkheidsgevoel en respect voor elkaar. Stuur er op dat bewoners, met en zonder beperking, ondersteund worden bij hun eigen activiteiten als ze dat willen. En… laat zien dat je zorg blijft dragen voor de meest kwetsbare mensen in de samenleving. Die verantwoordelijkheid bij de overheid geeft veel gevoel van vrijheid aan de actieve burgers. Jong en oud.
De debat en columnwedstrijd "Stop de Vrijheid" werd bedacht namens dagblad Trouw (Lodewijk Dros) voor Comité 4 en 5 mei en Meneer de Wit.
Benieuwd naar de columns van de scholieren? Kijk dan in de bijlage.